۳ شهریور ۱۴۰۵
وضعیت ریشو
یک مجری کارشناس هست که صورت بیضی بزرگ و کله کم‌مو دارد، عینک می‌زند و تمام صورتش را ریش سیاه و کوتاه پوشانده. کت و شلوار خاکستری با پیراهن آبی کم‌رنگ می‌پوشد. آن یکی دیگر، ریش پرپشت سیاه دارد و با دقت دور تا دورش را خط گرفته، صورتش برق می‌زند، کت و شلوار گرانی دارد با یک ساعت براق. آن یکی دیگر ریشش را مرتب نمی‌کند و از زیر گلو تا زیر چشم‌ها ریش‌هایش سیاه می‌زنند، گردن کلفت و هیکلی است و پیراهن سیاه می‌پوشد.
مجری‌کارشناس‌ها معمولا به سه گروه تقسیم می‌شوند: ریش پرپشت خط گرفته، ریش کوتاه خط گرفته و ریش بهم‌ریخته و پر پشت. این انواع ریش، مخصوص کارشناسان است و نه رئیسان و مسئولان بلند مرتبه، آنها معمولا ریش سفید کوتاه دارند. ریش سفید بلند هم که معلوم است مخصوص چه کس یا کسانی است.
«وضعیت ریشو» ذاتا وضعیتی آویزان، معلق در باد و مردانه است که در آن نه تنها «زیبایی» بلکه «حقیقت» نسبتی مستقیم و بی‌واسطه با اندازه و شکل ریش دارد. یعنی اگر شما صاحب ریش سیاهِ کوتاه هستید در رتبه مجری کارشناس قرار می‌گیرید، ریش سفیدِ کوتاه شما را در رتبه مدیران میانی قرار می‌دهد و ریش سفیدِ بلند شما را در بالاترین رتبه‌های مدیریتی می‌نشاند.
«حقیقت ریشو» نسبتی با جهانِ کودکان، نوجوانان، جوانان، مردهای ریش‌تراشیده و به خصوص زنان ندارد چون اساسا این افراد صاحب ریش نیستند.
معلوم نیست چه کسی اولین بار به ریش گفته «محاسن» اما حتما ذوق زیبایی‌شناختی در ریش یافته است که حالا با «حقیقت» هم نسبت پیدا کرده.