به نظرم من استعاره ماه و سرو از فراوانی استفاده در شعر سعدی تکراری و متکلف مینماید.
البته در نمونه زیر کمی با داستانپردازی و طنز آمیخته شده است.
ماه نتابد به روز، چیست که در خانه تافت؟ / سرو نروید به بام، کیست که بر بام رفت؟
به نظرم من استعاره ماه و سرو از فراوانی استفاده در شعر سعدی تکراری و متکلف مینماید.
البته در نمونه زیر کمی با داستانپردازی و طنز آمیخته شده است.
ماه نتابد به روز، چیست که در خانه تافت؟ / سرو نروید به بام، کیست که بر بام رفت؟
حافظه (الهه) جوادزاده طباطبایی، نقاش و مدرس هنر است که بیش از دو دهه در عرصه هنر فعالیت میکند. او علاوه بر حضور در نمایشگاههای گروهی در شهرهای مختلف، یک نمایشگاه انفرادی با عنوان «پرواز زمان» برگزار کرده است. حافظه بهعنوان مدرس، تکنیکهای رنگروغن، تذهیب و فرمهای فیگوراتیو را آموزش میدهد و عضو انجمن رسمی نگارگران ایران است. در آثار او توجه ویژهای به تلفیق پیشینه هنری فرهنگ ایرانی و رومی دیده میشود.
در نخستین مجموعهاش، هنرمند با ترکیب ابرهای آسمان و پر پرندگان، مفاهیمی چون جریان، وزش و رشد را به تصویر کشیده است. در مجموعه دوم، با استفاده از ترکیب دو عنصر تصویری متفاوت، زبان هنری منحصربهفردی را شکل داده است. او با تکیه بر تکنیک رنگروغن و الهام از چهرهپردازی کلاسیک غربی، فرمها و فیگورهای انسانی را در بستر نقوش تذهیب ایرانی قرار میدهد. حافظه این شیوه را نوعی گفتوگوی میان دو سنت تصویری کهن میداند؛ جایی که دو گونه زیباییشناسی متفاوت در کنار هم قرار میگیرند، مرزهای تاریخی و فرهنگی در هم میآمیزند و تجربهای بصری و لایههای معنایی تازه پدید میآید. او باور دارد که این تلفیق تصویری میتواند پاسخی به مسئله تعامل فرهنگی و همزیستی سنتهای هنری باشد.
سبک بیان هنرمند را میتوان استعاری، شفاف و ساده دانست؛ سبکی که با هدف ایجاد پیوند میان سنتهای گوناگون تصویری شکل گرفته است. علاقه او به فرهنگ رومی و ایرانی در هر دو مجموعهاش آشکار است؛ چه در حالت پر پرندهها و در فیگورهای رومی و چه در آسمان آبی، ابرها و نقوش تذهیبگونه ایرانی.
برای دیدن صفحه هنرمند در اینستاگرام اینجا کلیک کنید.
Hafezeh (Elaheh) Javadzadeh Tabatabaei is a painter and art instructor with over two decades of experience in the visual arts. In addition to participating in numerous group exhibitions across various cities, she has held a solo exhibition titled The Flight of Time. As an educator, she teaches techniques in oil painting, illumination (tazhib), and figurative forms, and she is a member of the official Iranian Society of Miniature Artists. Her work is marked by a distinct attention to the fusion of Iranian and Roman artistic traditions.
In her first series, the artist combined elements such as sky clouds and birds’ wings to explore themes like flow, movement, and growth. In her second collection, she developed a unique visual language by merging two distinct pictorial elements. Drawing on oil painting techniques and inspired by classical Western portraiture, she places human forms and figures within the intricate context of Persian illumination. Hafezeh sees this approach as a dialogue between two ancient visual traditions—a space where differing aesthetic systems meet, historical and cultural boundaries blur, and new visual experiences and layers of meaning emerge. She believes this visual fusion offers a potential response to the broader question of cultural interaction and the coexistence of artistic heritages.
Her style of expression can be described as metaphorical, clear, and accessible—shaped by a desire to bridge diverse visual traditions. Her deep interest in both Roman and Iranian cultures is evident throughout her work: in the fluttering wings of birds, in Roman figures, and in blue skies, clouds, and the ornamental motifs reminiscent of Persian illumination.
To see Artist page on Instagram cleck here
مج هنری مستقل
کلنگ یک مج (مجله) هنری، مستقل و مختصر است که در هر شماره سه اثر از هنرمندان معاصر ایران را در پیوندی با نوشتار خلاق منتشر میکند. هدف آن پیوند زدن تصویر و نوشتار هنری با زیست هرروزه است.
Kolang
Independent Art Zine
Kolang (Pickaxe) is an independent, concise art zine that, in each issue, presents three works by contemporary Iranian artists in dialogue with creative writing.
Its aim is to connect visual and literary expression with everyday life.
«مج» کوتاهشدهی «مجله» است و «zine» نیز شکل سادهشدهی واژهی انگلیسی «magazine»، اما فراتر از این شباهت زبانی، مج یا زین رسانهای است مستقل، کمهزینه و شخصی که بیرون از ساختارهای رسمی تولید میشود.
مجها معمولاً چند صفحه نوشتار، تصویر یا تجربهاند که برای بیان روایتهایی پدید میآیند که جایی در رسانههای جریان اصلی ندارند. وجه تجربی، شخصی و گاه اعتراضیِ این فرمت باعث شده تا در فرهنگهای خُرد، فضاهای هنری مستقل و جنبشهای اجتماعی حضوری پررنگ داشته باشند.
مج تنها رسانهای برای اطلاعرسانی نیست؛ بلکه ساختار روایت را به چالش میکشد و امکانی فراهم میکند برای آزمون فرم، صدا و زبان.
به زودی نخستین شمارهی «کلنگ» را با شما به اشتراک خواهم گذاشت؛ مجی مستقل و آنلاین که هر شمارهاش تمرینی است برای پیوند زدن تصویر و نوشتار خلاق با زیست روزمره.
سعدی (۶۶)
گویند برو تا برود صحبتت از دل / ترسم هوسم بیش کند بعد مسافت
به نظرم نصحیت هوشمندانهایست که اگر کسی دچار عشقی نافرجام شده یا عاشق کسی که هیچ وقتش دستش به او نخواهد رسید، بهتر است برای رهایی از این حال سفر کند و زمانی را در سفر بگذراند.
سعدی (۶۵)
اصطلاحاتی از قرن هفتم در کلام سعدی در باب هنر: نسخه، نقاش، صناعت
گر نسخه روی تو به بازار برآرند / نقاش ببندد در دکان صناعت
سعدی (۶۴)
چنین فردی دیدهاید؟ سراغ دارید؟
دلی که دید که پیرامن خطر میگشت؟ / چو شمع زار و چو پروانه در به در میگشت
هزار گونه غم از چپ و راست دامنگیر / هنوز در تک و پوی غمی دگر میگشت
سرش مدام ز شور شراب عشق خراب / چو مست دایم از آن گرد شور و شر میگشت
چو بیدلان همه در کار عشق میآویخت / چو ابلهان همه از راه عقل برمیگشت
ز بخت، بیره و آیین و پا و سر میزیست / ز عشق، بیدل و آرام و خواب و خور میگشت
هزار بارش از این پند بیشتر دادم / که گرد بیهده کم گرد و بیشتر میگشت
به هر طریق که باشد نصیحتش مکنید / که او به قول نصیحت کنان بتر میگشت
سعدی (۶۳)
کوس غارت زد فراقت گِرد شهرستان دل
«شهرستان دل» ترکیب جدیدی برای من بود و البته که من را به یاد اسیر شهرستانی میاندازد و سرآخر خودم که به یک شهرستان اسیرم.