توسط مجید حیدری
| دوشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ | 7
این غزل از حیث موضوع متفاوت از ۱۰۰ غزلی است که تا به حال مرور کردم. موضوع این غزل تسلیم نشدن و پایداری کردن است. شاعر از ما میخواهد تسلیم پول و مقام نشویم و با وجود زندگی سخت و غمانگیز، امید داشته باشیم.
مگذار که بر پله تعظیم کشندت...
هر چند اسیرِ غمی از حرف میندیش...
بر صفحه رحمت، رقم حرف امید است....